Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

«Ποιούς Εθνικιστές;»

Θεόδωρος Καραμπέτσος, Εφημερίδα «ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ», Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 1991, στήλη «ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ». 

Έν πρώτοις οφείλω μιά άπάντησι σέ κείμε­νο του κ. Θεόδωρου Χατζηγώγου πού δημοσιεύθηκε τήν περασμένη εβδομάδα στήν «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ». Ποιά ή θέσις του ΕΝ.Ε.Κ. έναντι των Ευρωπαϊκών Ε­θνικιστικών Κινημάτων μετά τήν κριτική μου, όσον άφορα τίς θέσεις τού Ράουτι, στους «ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ» πρίν οκτώ ήμερες.
Είναι σαφές, πώς τά κείμενα μου εκφρά­ζουν τίς προσωπικές μου απόψεις καί δέν εί­μαι μόνον έγώ υπεύθυνος της πολιτικής γραμμής πού χαράσσει τό ΕΝ.Ε.Κ. Έγώ, απο­τελώ τό ένα τριακοστό πέμπτο τής Δ.Ε. τού κινήματος...
Νομίζω, ήταν 1984, όταν σ' ένα συνέδριο τού ΕΝ.Ε.Κ. έκανα κάποια παρέμβασι ώς παρα­τηρητής. Oί θέσεις μου ήταν ξεκάθαρες: OXΙ στήν Ε.Ο.Κ., όχι στήν έβραιοκρατούμενη ένωμένη Ευρώπη. Πρίν ένα χρόνο, στό τελευταίο συνέδριο τού ΕΝ.Ε.Κ., ώς μέλος πλέον τής Δ.Ε. εξέφρασα τίς ίδιες ακριβώς θέσεις, ελαφρά «πελεκειμένες» και χρησιμοποιώντας ηπιότε­ρη φρασεολογία. Μίλησα γιά μοναξιά σάν Έ­θνος, μίλησα γιά ενδοιασμούς καί επιφυλά­ξεις, όσον άφορα τήν ...Ευρώπη, έρμαιο τού σιωνισμού καί τής αμερικανοσοβιετικής εξαρ­τήσεως! Καμμία υποχώρησις, κανένας συμβι­βασμός στόν βωμό της Ευρωπαϊκής Εθνικι­στικής αλληλεγγύης! Βεβαίως, υπάρχουν πε­δία καί χώροι συνεργασίας, χωρίς αυτό νά προϋποθέτη έναν απαραίτητο συντονισμό α­γώνος καί δράσεως.
Άν σκεφθούμε, πώς στό ίδιο τό Ιταλικό ε­θνικιστικό κίνημα υπάρχουν αντιφατικές τά­σεις καί αλληλοσυγκρουόμενες: βλέπε «Λέγκα Λομπάρδα» διαθέτουσα ακόμη και δικό της Ευ­ρωβουλευτή! Άν σκεφθούμε τήν διένεξι τών Ιταλών Εθνικιστών μέ τούς Αύστρογερμανούς τοιούτους, έξ' αίτιας τής επαρχίας τού Τυρόλου!

Άν λάβουμε ύπ’ όψιν μας τήν διαμάχη τών Γάλλων καί Γερμανών εθνικιστών, τήν ανε­ξάρτητη γραμμή τών Ισπανών, τήν διανοήστικη τάσι τών Πορτογάλων, πιστοί στό μοντέλο Σαλαζάρ, τήν εκνευριστική θέσι τών Βρεταννών...
Συνάγεται: Ό Ελληνικός Εθνικισμός, Ιστο­ρικά καί βιολογικά ιδιόμορφος, φυσιολογικά αδέσμευτος καί ανεξάρτητος, δέν ΜΠΟΡΕΙ ποτέ νά συμπαραταχθή άνευ όρων μέ τούς λοιπούς Ευρωπαϊκούς! Όπως ακριβώς τό Έθνος μας, έτσι καί ό Ελληνικός Εθνικισμός είναι καί θά παραμείνη ανάδελφος!

Υπήρξε μεγάλη φράσι αυτή τού Σαρτζετά­κη, άσχετα άν ό παπιοκέφαλος τού «Έλεύθερου Τύπου» λοιδορεί τόν πρώην Πρόεδρο τής Δημοκρα­τίας... Αναλογίζεται κανείς, ποιά σχέσις μπο­ρεί ν' άναπτυχθή μεταξύ Ελλήνων καί Άγγλων εθνικιστών όταν οί μέν άποτίουν φό­ρο τιμής στόν Καραολή, οί δέ Άγγλοι υπερηφανεύ-ονται γιά τόν Χάρντιγκ πού κρέμασε τόν Ελληνοκύπριο; Άς μήν παίζουμε μέ τά Ίέρά καί "Οσια! Ιστορικά ανεπίτρεπτος, ό στενός δεσμός μεταξύ "Ελλήνων καί Γερμανο-Ιταλών εθνικιστών. Ό Ελληνικός Εθνικισμός έπλήγη πισώπλατα άπ' τούς άλλους δύο, σέ μιά στιγμή πού έμείς προσπαθούσαμε νά καθιερωθή ό εθνικισμός σάν υπέρτατη καί αναγ­καία διέξοδος τού Έθνους!
Τώρα, τί νά πούμε; ποιά είναι τά σημεία ε­παφής μας, πέραν τών Νατοϊκών μυρηκασμών!  Οι βλέψεις τών Ιταλών γιά τίς Ιονίους Νήσους ή ή φιλοτουρκική πολιτική τών Γερ­μανών Εθνικιστών;

Προσέξτε: Ό άνθελληνισμός τών Ευρω­παίων δέν είναι μόνο ύπόθεσις πού άφορα τούς αντίστοιχους εθνικισμούς. Παρακολου­θήστε τούς Ευρωπαίους σοσιαλιστές πώς αν­τιμετωπίζουν τό ΠΑ.ΣΟ.Κ., όταν ό Παπανδρέου υψώνει τό «μικρόσωμο» Ελληνικό ανάστημα. Παρακολουθήστε τούς Ευρωπαίους Λαϊ­κούς καί Συντηρητικούς, πού καθιστούν τόν βίο-αβίωτο στόν Μητσοτάκη, όταν προβάλλη κάποιες «τολμηρές» θέσεις! Μόλις προ­χθές, ό ομοϊδεάτης τών νεοδημοκρατών Άγγλος Πρωθυπουργός Τζών Μέητζορ, έκο­ψε τά φτερά τού Έλληνα Πρωθυπουργού ό­ταν πρότεινε περιφερειακή συνδιάσκεψι καί γιά τήν Κύπρο.

Ποιος; Τό μπόυ τής κ. Θάτσερ... Τό παιδί πού μέχρι χθες, κουνιστό καί λυγιστό κρατού­σε τον χαρτοφύλακα τής Μάργκαρετ, σήκω­σε τό ανάστημα του, έστω καί μέ προτεταμένα τά οπίσθια, μπροστά στόν "Ελληνα Κρητικό!! Ή μήπως ξεχάσατε τά ειρωνικά χαμόγελα του Ιταλού σοσιαλιστή Κράξι, καθώς ό «ομοϊ­δεάτης» του Ανδρέας Παπανδρέου διετύπωνε Έλληνικώτατες θέσεις;

Ξεχάστε λοιπόν τήν Ευρωπαϊκή αλληλεγ­γύη, είτε εντάσσεται στήν εθνικιστική «διε­θνή», είτε στήν σοσιαλιστική ή Λαϊκή. Ρομαντισμοί δέν επιτρέπονται, τουλάχιστον στους Εθνικιστές. Αφήστε τούς «άλλους» νά προσκυνούν τίς Ευρωπαϊκές Αυλές! Αυτοί, προκειμένου ν' αναρριχηθούν εκδίδουν καί τήν μάνα τους... άν χρειασθή. Γιά τήν σύζυ­γο δέν τίθεται πρόβλημα...


Ναί λοιπόν στήν συνεργασία, όχι όμως στήν σύμπνοια μέ τούς Ευρωπαϊκούς Έθνικι­στικούς φορείς.
 
ΕπιστροφήTop